منبع : animalhelpers.blogfa.com

• کسی که از هر نوع خشونت به همۀ موجودات زنده، ضعیف یا قوی، خودداری می​کند، کسی که نه می​کشد و نه باعث می​شود دیگران بکشند، او از نظر من یک انسان مقدّس است.
• کسی که در جستجوی خوشبختی، با خشونت به سایر موجودات، که خود در آرزوی خوشبختی هستند، ظلم می​کند خوشبختی را نخواهد یافت.

• آنچه انسان با حیوانات انجام می​دهد، به انسان باز می​گردد. کسی که با چاقو گلوی گاوی را می​برد و نسبت به فریاد ترس بی​تفاوت می​ماند، کسی که با سنگدلی گوسفندی را ذبح می​کند و پرنده​ا​ی را که خود به او غذا داده است، نوش جان می​کند، چنین کسی چقدر از جنایت دور است؟
• زمین، سفره​ا​ی سخاوتمندانه از غذاهای عاری از گناه پیش روی ما پهن کرده است و ضیافت​هایی برای ما برپا داشته است که به هیچ خون​ریزی و قصابی آلوده نیستند. تنها چهارپایان، گرسنگی خود را با گوشت فرو می​نشانند و آن هم نه همۀ آنان، چرا که اسب​ها، گاوها و بزها از علف تغذیه می​کنند. تا زمانی که مردم حیوانات را بکشند، همدیگر را خواهند کشت. در حقیقت، کسی که بذر قتل و رنج را می​پاشد، نمی​تواند از لذّت و عشق بهره​ا​ی برد.
• تا زمانی که انسان یک نابود کنندۀ ظالم برای موجودات پایین​تر است، هرگز سلامت و صلح را تجربه نخواهد کرد چون تا زمانی که انسان​ها حیوانات را می​کشند، همدیگر را خواهند کشت.

• من از ابتدای دوران کودکی از خوردن گوشت امتناع کردم. روزی فرا خواهد رسید که مردم به قتل یک حیوان همان گونه نگاه خواهند کرد که امروز به قتل یک انسان. زمانی فرا خواهد رسید که ما خوردن حیوانات را با همان دید قضاوت خواهیم کرد که امروز خوردن هم​نوع خود، آدم​خواری را.
• اگر بشر آزادی می​خواهد، چرا پرنده​ها و حیوانات را در قفس زندانی می​کند؟ به راستی که بشر پادشاه حیوانات است، چرا که بی رحمی او سرآمد همۀ آنهاست. ما از مرگ دیگران زندگی می​کنیم، ما گورستان​های متحرک هستیم.
• کسی که به زندگی ارج نمی​نهد، ارزش آن را ندارد.
• روزی جهان به آزمایش روی حیوانات همانطور نگاه خواهد کرد که امروز به آزمایش روی انسان​ها.

• غذاهای گیاهی تأثیر بسزایی بر خلق ما می​گذارند. اگر تمام دنیا به گیاه​خواری رو آورد، سرنوشت نوع بشر می​تواند تغییر کند.
• انسان قسمتی از یک تمامیت است که ما آن را جهان می​نامیم، قسمتی محدود به زمان و فضا. او خود را، افکار و احساسات خود را، جدا از بقیه می​داند، نوعی توّهم بصری از دانش خود. این توّهم، نوعی زندان برای ماست که ما را به امیال شخصی و توجه به نزدیک​ترین افراد به ما محدود می​کند. وظیفۀ ما باید این باشد که با گسترش دایرۀ محبت خود به تمام موجودات زنده و کل طبیعت، با همۀ زیباییش، خود را از این زندان رها کنیم. هیچ کس نمی​تواند به طور کامل به این هدف دست یابد ولی کوشش در این راه، به خودی خود، قسمتی از نجات و اساس امنیت درونی است.
• اگر کسی آرزو دارد به پرهیزکاری برسد، اولین ریاضت او باید خودداری از آزار حیوانات باشد.

• تا زمانی که بشر دایرۀ محبت خود را به همۀ موجودات زنده گسترش ندهد، به صلح دست نخواهد یافت.
• بگذار هیچ کس از زیر بار مسئولیت شانه خالی نکند. تا زمانی که این همه رفتار بیمارگونه به حیوانات تحمیل می​شود، تا زمانی که ناله​های حیوانات تشنه در واگن​های قطار ناشنیده می​ماند، تا زمانی که این همه خشونت در کشتارگاه​های ما روا می​شود... ما همه در گناه شریک هستیم.
• انسان متفکر باید در برابر عادت​های ظالمانه به مبارزه برخیزد، مهم نیست (این عادت​ها) تا چه حد در سنّت ریشه کرده و با هالۀ قداست احاطه شده باشند، تا زمانی که انتخاب داریم باید از شکنجه و روا داشتن آزار و اذیت در زندگی دیگران، حتی پست​ترین موجود خودداری کنیم. روا داشتن این (آزار و اذیت) انکار انسانیت ما و به دوش کشیدن بار گناهی است که چیزی با آن هم​ترازی نمی​کند.
• این تقدیر هر حقیقت است که وقتی برای اولین بار عنوان می​شود، مورد تمسخر قرار گیرد. زمانی تصّور اینکه سیاهان واقعاً انسان هستند و باید مانند انسان با آنها برخورد شود، احمقانه به نظر می​رسید. آنچه زمانی احمقانه به نظر می​رسید، امروز یک حقیقت بدیهی است. امروز تقاضای احترام مساوی برای تمام اشکال زندگی به عنوان لازمۀ جدی اخلاق منطق​گرا اغراق​آمیز به نظر می​رسد ولی زمانی فرا خواهد رسید که مردم شگفت​زده خواهند شد که در زمان​های بسیار دور انسان​هایی وجود داشتند که تشخیص دادند آزار بدون تفکر به زندگی، با اخلاق واقعی منافات دارد. اخلاقیات در کامل​ترین حالت خود، مسئولیت نسبت به هر چیزی است که زندگی دارد.
• هر جا حیوانی در خدمت به بشر رنج می​کشد، رنج​های او به همۀ ما مربوط می​شود.
• عادت خوردن گوشت با احساسات درونی ما هم​خوانی ندارد.
• این همدردی انسان با همۀ موجودات است که از او یک انسان واقعی می​سازد.
• هر مذهب یا فلسفه​ا​ی که بر اساس احترام به زندگی پایه​ریزی نشده باشد، مذهب یا فلسفۀ واقعی نیست.
• انسانی که تبدیل به یک موجود متفکر شده است، خود را موظف می​داند برای زندگی همۀ موجوداتی که می​خواهند زندگی کنند، احترام قائل شود همان​طور که برای زندگی خود احترام قائل می​شود. او زندگی دیگری را در زندگی خود تجربه می​کند.
• روح انسان نمرده است، او در خفا به زندگی خود ادامه می​دهد... زمان آن فرا رسیده است که باور کنیم، محبت، که کلیۀ اخلاقیات باید از آن ریشه گیرند، تنها زمانی به وسعت و عمق کامل خواهد رسید که کل موجودات زنده را در بر گیرد و خود را تنها به نوع بشر محدود نکند.
• تنها مقدار بسیار کم از خشونت زیادی که از انسان سر می​زند را می​توان به غریزۀ بی​رحم نسبت داد. بیشتر این، از بی​فکری یا عادت موروثی سرچشمه می​گیرد. بنابراین، ریشه​های خشونت آنقدر که فراگیر هستند، قوی نیستند. ولی زمانی باید فرا رسد که نامردمی حمایت شده با بی​فکری و عادت در برابر انسانیت پشتیبانی شده توسط فکر سر تسلیم فرود آورد. بیایید تلاش کنیم تا این زمان فرا رسد.
• (از کتاب خاطرات کودکی و جوانی)
  از زمانی که می​توانم به یاد آورم، از بیچارگی بی​حدی که در دنیا دیدم رنج برده​ا​م. من هرگز لذّت زندگی ساده و پرطراوت را نچشیدم و تصّور می​کنم بسیاری از کودکان همین احساس را دارند، حتی وقتی به ظاهر کاملاً شاد و بدون کمترین نگرانی به نظر می​رسند.من مخصوصاً از این که حیوانات بیچاره باید این همه درد و کمبود را تحمل کنند رنج می​کشیدم. دیدن یک اسب پیر لنگان که توسط یک مرد به سوی کشتارگاه کشیده می​شد، در حالیکه مرد دیگری او را با چوب می​زد مرا برای چندین هفته آشفته کرد.
• اخلاق (مبتنی بر) احترام به زندگی، ما را بر آن می​دارد تا همدیگر را در مورد چیزهایی که ما را رنج می​دهند هشدار دهیم و برای ادای وظیفه​ا​ی که در خود احساس می​کنیم، بی​باکانه با یکدیگر صحبت و عمل کنیم. این باعث می​شود با هم دنبال فرصت​هایی برای کمک به حیوانات برای جبران بدبختی بزرگی که بشر بر آنها تحمیل کرده است بگردیم و به این طریق، برای یک لحظه از ترس غیر قابل درک وجود داشتن فرار کنیم.
• آه خدای بزرگ، دعای ما را گوش کن... برای حیواناتی که از آنها به سختی کار کشیده می​شود، با آنها به خشونت برخورد می​شود؛ برای تمام موجودات منتظر اسیری که بال​های خود را به میله​ها می​زنند؛ برای تمام آنهایی که شکار می​شوند یا از بین می​روند یا ترک شده​ا​ند یا ترسانده شده​ا​ند یا گرسنه هستند؛ برای تمام آنهایی که باید کشته شوند... و برای تمام کسانی که با آنها سر و کار دارند یک قلب دلسوز و دست​های نوازشگر و سخنان محبت​آمیز آرزو می​کنیم. ما را به دوستان واقعی حیوانات تبدیل کن تا در نعمت​های بخشایشگر شریک باشیم.

• برای انسان آزاد اندیش، در آزار حیوانات چیزی غیر قابل تحمل​تر از آزار انسان​ها وجود دارد، چرا که حداقل مورد دوم (آزار انسان​ها) بدی و فرد مرتکب جنایتکار محسوب می​شود. ولی هر روز هزاران حیوان قصابی می​شوند بدون آنکه اثری از پشیمانی به جا ماند، اگر هم کسی به این موضوع اشاره کند، مضحک به نظر می​رسد و این جنایت غیر قابل بخشش است. این به تنهایی توجیه می​کند که انسان ها سزاوار رنج کشیدن هستند. این فریاد انتقام خطاب به نسل بشر است. اگر خدا وجود دارد و این را تاب می​آورد، این فریاد انتقام خطاب به خداست.
• به نظر من، بی​رحمی در مقابل حیوانات و بی​تفاوتی در برابر رنج​های آنها یکی از بزرگ​ترین گناهان بشریت است. این مسئله، پس​زمینۀ تباهی بشر است. وقتی انسان قادر است این همه رنج دهد، وقتی خود رنج می​کشد، چه جای شکایتی دارد؟

• برای من مهم نیست آیا زنده​شکافی (کالبد شکافی موجودات زنده) به حال بشریت سودی دارد یا نه... دردی که بدون توافق بر حیوانات تحمیل می​شود دلیل اصلی مخالفت من با آن است و این، برای مخالفت من دلیل قانع کننده است بی آنکه لازم باشد بیشتر از این به آن بپردازم.

منبع : حقوق حیوانات

سلام به همه دوستان عزیز

به دلیل پایین بودن سرعت نتم تا اطلاع ثانوی وبلاگ تعصیل میباشد احتمالا از هفته آینده با وصل شدن adsl دوباره بر میگردم

در ضمن دوستانی که در مورد حیوانات اطلاعاتی دارند برای عضویت در جمع نویسندگان این وب برای این پست کامنت بزارن و لطفا بفرمایید در مورد چه حیواناتی اطلاعات دارید و تجربه نگهداری چه حیواناتی رو داشتید

برای کشتن یک پرنده یک قیچی کافی ست. لازم نیست آن را در قلبش فرو کنی یا گلویش را با آن بشکافی.پرهایش را بزن...خاطره پریدن با او کاری می کند که خودش را به اعماق دره ها پرت کند

این عکسهایی که میزارم شاید خیلیا تحمل دیدنشو نداشته باشند فقط توصیه من به اونایی که معتقد هستند انسان اشرف مخلوقاته این تصاویر رو ببینن بعد قضاوت کنن

قابل توجه دوستداران گوشت

Foie Gras

و این غذا یکی از لوکس ترین و گرانبهاترین غذاهایی است که یک نوع غذای فرانسوی بوده که از طریق غذا دادن اجباری به غاز برای بروز بیماری کبد چرب در غاز بوجود می آید.


حال به چگونگی تشکیل این غذای عجیب و گران قیمت می پردازیم.

غاز بایستی بخورد، حتی اگر تمایلی به خوردن غذا نداشته باشد.

لوله فلزی از طریق گلوی وارد معده غاز می شود... پس به اجبار باید بخورد!

بنابراین جگر غاز بزرگ و بزرگتر،چاق و چاقتر خواهد شد.

برای تبدیل تمام غذا به چربی و پرهیز از مصرف هر گونه انرژی توسط غاز، قفسی که غازها در آن نگهداری می شود، بسیار کوچک می باشد.

به چشمهای ناراحت و معصومشان نگاه کنید.

پاهایشان از ایستادن طولانی مدت روزانه ورم می کند. نیازی به خواب نیست، چرا که مجدداً نوبت خوردن غذا است.

غازها سعی در دفاع از خود می کنند، اما بی فایده است.

زندگی چقدر غم انگیز است....

آنقدر به آنها غذا خورانده می شود، که بالاخره مرگ عده ای را که خوشبخترند، آسوده خواهد کرد. گاهی اوقات قادر به تحمل بدن فربه خود را ندارند.... و همانطور که می بینید... غذا از دهانشان بیرون زده!!!!

غازهایی که زنده می مانند از شدت چاقی پشتشان ملتهب شود... مدفوعشان کاملاً مملو از خون است.

نه تنها دهان و گلوی آنها آسیب می بیند، بلکه هر زمان که به اجباربه آنها غذا خورانده می شود، درد شدیدی در معدشان ایجاد میگردد، چربی وارد پاهای متورمشان نیزمی شود، هیچ خوابی در کار نیست، هیچ تحرکی. هیچگاه در زندگی اشان مجاز به حرکت نمی باشند. هرگز نمی توانند آسمان یا رودخانه ای را ببینند.

و این همان جگری است که شاید خیلی ها بعنوان غذای سالم مایل به بلعیدنش هستند.

جگر سفیدی که طی زجر و عذاب غاز تا این اندازه بزرگ شده است.

زندگی عذاب آور غازها فدای لذت لحظه ای عده ای شکم چران می شود.

این شکنجه روزانه و بی رحمی به این حیوانات بیچاره را متوقف کنید.
تولید این غذا و تجارت را متوقف کنید.

مرغهای سوخاری و انواع ترکیباتی که با مصرف گوشت و مرغ در این رستورانهای زنجیره ای پر طرفدار تولید می شود، نیز محصول عذاب این حیوانات با روشی مشابه آنچه در بالا ذکر شد، می باشند.

مک دونالد و KFC را تحریم کنید.

درباره عمر فاجعه ای که روزانه توسط بشر صورت میگیرد، تنها لحظه ای تامل کافی است تا مصرف گوشت را قطع کنیم.

ترجمه: یاسمن

پرشین پت