اين كتاب جزء سوم اوستا و حاوي احكام شريعت زرتشت است . "ونديداد"در اصل (وي - ديو - داد )بوده كه به معني قانون ضد ديو است و گويا مقصود از اين عنوان اين است كه قوانين آن ضد پليدي ها - بدي ها- و بزه ها است . كتاب مزبور ۲۲ باب و يا به اصطلاح آنروز بيست و دو " فر گرد " و هر فرگرد مشتمل بر چندين بند يا ( ماده ) است .

اين كتاب را مرحوم " سيد محمد علي داعي الاسلام "‌ترجمه نموده و در سال ۱۳۲۷ شمسي با چاپ سنگي انتشار داده است . مترجم در وصف آن مي نويسد : " قديمي ترين سند تاريخي قوم آرياست "وسپس مي افزايد:" در ترجمه کتاب هیچ لفظی حذف نشده و هیچ گونه خیانتی در ادای مطالب در ترجمه نکرده و تحریفی صورت نپذیرفته است .

" مجازات آزارکنندگان حیوانات : در بند ۱۳ باب سیزدهم : برای کسانی که ضربتی مهلک به سگ پاسبان بزند که منجر به قتل آن حیوان بشود مجازات شدیدی(هفتصد ضرب یا سیخ اسب رانی و هفتصد ضرب با آلت فرمان بری ( تازیانه ) ) تعیین شده است . در بند ۱۴-۱۵-۱۶ همین باب برای همین جرم نسبت به سگ بی صاحب ششصد ضرب و نسبت به توله سگی که تازه به دنیا آمده یا به صدا نیامده و توله سگی که هنوز چشم باز نکرده و همچنین کشتن شغال - روباه و هر نسل سگ که مخلوق اهورا است پانصد ضرب تعیین شده است . در بند دیگر دادن غذای بد به سگ ها و توله سگ ها جرم شمرده شده و نسبت به هر موردی مجازات مقرر گردیده است . در بندهای بعدی که از لحاظ اهمیت عینا" نقل می شود برای صاحب سگ که در نگهداری آن غفلت کند و این عمل باعث شود که سگ به دیگران آزار برساند و همچنین برای خود سگ مجازات تعیین گردیده چرا که طبق قواعد مذهبی حیوانات مفید جزء سپاه اهورا مزدا وصاحب شعور اند و چون ذی شعور بوده اند مسئول اعمال خود نیز شناخته می شوند .